What I was expecting had to happen, 2017
Part Two/The Εxpectation, 2016

The New Green project is a contemporary myth, based on an older myth from medieval period.

The project concerns the establishment of a fiction company called The New Green, which presents a new global trend regarding the natural landscape that imposes Blue as The New Green and suggests its replacement. A company that is the first worldwide to discover a formula that converts the green color found in nature into blue. TNG creates imaginary gardens all around the world, at the most significant monuments and sites, by utilizing the plant-based blue pigment and bringing it back to its natural habitat.

Mainly through its commercial campaign, the company creates a new trend of global change that starts with the conversion of the natural landscape.

With posters, brochures, street banners, ads in social media, and with performers in public spaces who bring the message of transformation to the public, allowing the company to identify and cultivate a new need for change. TNG initiates a dialogue with people that is linked to their openness to change, and promises that the acceptance of the “blue landscape” will lead toward the realization of the most unexpected desires and dreams.

The main reference is the novel Heinrich von Ofterdingen, by the German philosopher and poet Novalis (1772-1801), which is about the myth of a young boy. Heinrich is a medieval troubadour who leaves everything behind and goes in pursuit of a small blue flower -which had haunted his dreams- and which mythically embodies the values of the ideal life and pure poetry. Novalis’ novel, which was left unfinished, was destined to establish blue as the emblematic symbol of romanticism; the colour of hope, dreams, and belief in change. This occurs just before the color blue was appropriated in the political realm as an expression of values promoted by order and democracy, thus, assigning to it a new identity by transforming blue into a code and symbol.

Instructions: How to become a tree is an installation comprised of 20 sculptures, placed high on the trees.The sculptures are the official gardeners’ gloves of The New Green’s specialists that hold the blue flowers. The work is based on the novel by the German philosopher Novalis and his notes about the continuation of the novel, (Novalis passed before finish it at the age of 29), in which the author places Heinrich in a landscape where he finally finds the blue flower and at the moment he cuts it, the flower is transformed into the only girl that he loved, she dies and the flower becomes, a stone and finally finishes as a tree.

The installation represents the moment of his decision, the moment that he finally finds the blue flower but also the moment that he decides to cut it, the beginning and the conclusion at the same time, as the vision that Novalis that never realized: A version of the never realized conclusion, is restoring to the color blue the character and symbolisms that literature and history previously bestowed on it.

An allegory that concludes Heinrich’s novel and creates the ideal place that the young boy never encountered, thus assigning to the park the dimensions and significance of a paradoxical destination by which visitors can either encounter or be encountered.

Greek Text

Το project The New Green αποτελεί έναν σύγχρονο μύθο που βασίζεται σε έναν παλιότερο που ξεκινάει την περίοδο του Μεσαίωνα.

 Το έργο αφορά την ίδρυση μιας φανταστικής εταιρίας που ονομάζεται The New Green (TNG), της πρώτης στον κόσμο που ανακάλυψε μια φόρμουλα μετατροπής του πράσινου χρώματος στη φύση σε μπλε. Η TNG δημιουργεί φανταστικούς κήπους σε όλο τον κόσμο, στα πιο σημαντικά μνημεία κι αξιοθέατα, αξιοποιώντας τη μπλε χρωστική που προέρχεται από τα φυτά και επιστρέφοντάς την σε αυτά.

Με κυρίαρχο μέσο την διαφημιστική της καμπάνια, προωθεί μια νέα παγκόσμια τάση αλλαγής, που ξεκινάει από την μετατροπή του φυσικού τοπίου.

Μέσα από αφίσες, διαφημιστικά φυλλάδια, banners στους δρόμους, διαφημίσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και performers στο δημόσιο χώρο που προσεγγίζουν το κοινό, η εταιρία καλλιεργεί μια νέα ανάγκη. Γεννά έναν διάλογο με τους πολίτες που αφορά την διάθεσή τους για αλλαγή και υπόσχεται πως η αποδοχή του «μπλε τοπίου» θα οδηγήσει στην πραγματοποίηση των πιο ανέλπιστων επιθυμιών κι ονείρων.

Κύρια αναφορά αποτελεί το  μυθιστόρημα Heinrich von Ofterdingen, του Γερμανού φιλοσόφου και ποιητή Novalis (1772-1801), που αφορά στο μύθο ενός νεαρού αγοριού. Ο Heinrich είναι ένας τροβαδούρος του Μεσαίωνα που αφήνει τα πάντα πίσω του και ξεκινάει προς αναζήτηση ενός μικρού μπλε λουλουδιού που στοίχειωνε τα όνειρά του και ενσάρκωνε μυθικά τις αξίες της ιδανικής ζωής και της ποίησης. Το μυθιστόρημα του Novalis, που δεν τελείωσε ποτέ, έμελλε να καθιερώσει το μπλε ως εμβληματικό σύμβολο του ρομαντισμού, ως χρώμα της ελπίδας, των ονείρων και της πίστης στην αλλαγή. Κι αυτό, λίγο πριν χρησιμοποιηθεί από τον χώρο της πολιτικής εκφράζοντας τις αρχές της τάξης και της δημοκρατίας, δίνοντας στο μπλε χρώμα μια νέα ταυτότητα, μετατρέποντάς το σε κώδικα και σύμβολο.

Η εγκατάσταση Instructions: How to become a tree, αποτελείται από 20 γλυπτά τοποθετημένα ψηλά στα δέντρα που φορούν τα γάντια των εξειδικευμένων κηπουρών της εταιρίας The New Green, που κρατούν τα μπλε άνθη. Το έργο βασίζεται στο μυθιστόρημα του Γερμανού φιλοσόφου Novalis και στις σημειώσεις του σχετικά με το τέλος του μυθιστορήματος, (Ο Novalis απεβίωσε προτού το ολοκληρώσει στην ηλικία των 29 ετών) στις οποίες ο συγγραφέας τοποθετεί τον Heinrich σ’ ένα τοπίο όπου εν τέλει βρίσκει το μπλε λουλούδι και τη στιγμή που το κόβει, αυτό μεταμορφώνεται στο μοναδικό κορίτσι που ερωτεύτηκε, αυτή πεθαίνει και το λουλούδι ξανά μεταμορφώνεται σε πέτρα και τέλος σε δέντρο.

Η εγκατάσταση αναπαριστά τη στιγμή της απόφασης, τη στιγμή που επιτέλους βρίσκει το μπλε λουλούδι αλλά όμως και τη στιγμή που αποφασίζει να το κόψει, η στιγμή που όλα ξεκίνησαν και τελείωσαν ταυτόχρονα, όπως και το όραμα του συγγραφέα που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Μια εκδοχή ενός απραγματοποίητου τέλους αποκαθιστά στο μπλε χρώμα το χαρακτήρα και τους συμβολισμούς που η λογοτεχνία και η ιστορία του χάρισαν.

Μια αλληγορία που ολοκληρώνει την ιστορία του Heinrich και δημιουργεί τον ιδανικό τόπο που το νεαρό αγόρι δεν συνάντησε ποτέ, προσδίδοντας στο πάρκο διαστάσεις ενός παράδοξου προορισμού που είτε τον συναντάς, είτε σε συναντάει.