Instructions: How to become a tree, 2016
Albi Welcomes The New Green, 2016

The New Green project has as a starting point the creation of a myth, a company that is the first worldwide to discover a formula that converts the green color found in nature into blue. TNG creates imaginary gardens all around the world, at the most significant monuments and sites, by utilizing the plant-based blue pigment and bringing it back to its natural habitat.

Mainly through its commercial campaign, the company creates a new trend of global change that starts with the conversion of the natural landscape.

With posters, brochures, street banners, ads in social media, and with performers in public spaces who bring the message of transformation to the public, allowing the company to identify and cultivate a new need for change. TNG initiates a dialogue with people that is linked to their openness to change, and promises that the acceptance of the “blue landscape” will lead toward the realization of the most unexpected desires and dreams.

The main reference is the novel Heinrich von Ofterdingen, by the German philosopher and poet Novalis (1772-1801), which is about the myth of a young boy. Heinrich is a medieval troubadour who leaves everything behind and goes in pursuit of a small blue flower -which had haunted his dreams- and which mythically embodies the values of the ideal life and pure poetry. Novalis’ novel, which was left unfinished, was destined to establish blue as the emblematic symbol of romanticism; the colour of hope, dreams, and belief in change. This occurs just before the color blue was appropriated in the political realm as an expression of values promoted by order and democracy, thus, assigning to it a new identity by transforming blue into a code and symbol.

The New Green presents in Hydra, the work Part Two/The expectation, a monument for the young hero who was dedicated to the unattainable.

An anarchic, asymmetrically structured ‘blue garden,’ comprised of 320 plants found in Hydra’s landscape, becomes a monument dedicated to the marginal, the self-grown, the allure of the lie, the hopes that are never confuted due to their very nature as fantasies that never touch the limits of reality.

A garden that is incorporated into Hydra’s barren landscape like a promise frozen in time; situated like a modern myth, amidst utopia and the mundane, restoring to the color blue the character and symbolisms that literature previously bestowed on it.

An allegory that concludes Heinrich’s novel and creates the ideal place that the young boy never encountered, thus assigning to the landscape the dimensions of a paradoxical destination by which one can either encounter or be encountered.

 A blue that “when-it-grows-up-would-like-to-be-a-natural-landscape” becomes a reminder of contemporary reality, which is defined by our sense of weakness to correspond to our hopes; as well as the reason for belief in anything that is promising by embracing either the impossible either the irrational.


Maria Tsagkari

Greek Text


Το project έχει ως αφετηρία την μυθοπλαστική δημιουργία της εταιρίας The New Green (TNG), της πρώτης στον κόσμο που ανακάλυψε μια φόρμουλα μετατροπής του πράσινου χρώματος στη φύση σε μπλε. Η TNG δημιουργεί φανταστικούς κήπους σε όλο τον κόσμο, στα πιο σημαντικά μνημεία κι αξιοθέατα, αξιοποιώντας τη μπλε χρωστική που προέρχεται από τα φυτά και επιστρέφοντάς την σε αυτά.

Με κυρίαρχο μέσο την διαφημιστική της καμπάνια, προωθεί μια νέα παγκόσμια τάση αλλαγής, που ξεκινάει από την μετατροπή του φυσικού τοπίου.

Μέσα από αφίσες, διαφημιστικά φυλλάδια, banners στους δρόμους, διαφημίσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και performers στο δημόσιο χώρο που προσεγγίζουν το κοινό, η εταιρία καλλιεργεί μια νέα ανάγκη. Γεννά έναν διάλογο με τους πολίτες που αφορά την διάθεσή τους για αλλαγή και υπόσχεται πως η αποδοχή του «μπλε τοπίου» θα οδηγήσει στην πραγματοποίηση των πιο ανέλπιστων επιθυμιών κι ονείρων.

Κύρια αναφορά αποτελεί το  μυθιστόρημα Heinrich von Ofterdingen, του Γερμανού φιλοσόφου και ποιητή Novalis (1772-1801), που αφορά στο μύθο ενός νεαρού αγοριού. Ο Heinrich είναι ένας τροβαδούρος του Μεσαίωνα που αφήνει τα πάντα πίσω του και ξεκινάει προς αναζήτηση ενός μικρού μπλε λουλουδιού που στοίχειωνε τα όνειρά του και ενσάρκωνε μυθικά τις αξίες της ιδανικής ζωής και της ποίησης. Το μυθιστόρημα του Novalis, που δεν τελείωσε ποτέ, έμελλε να καθιερώσει το μπλε ως εμβληματικό σύμβολο του ρομαντισμού, ως χρώμα της ελπίδας, των ονείρων και της πίστης στην αλλαγή. Κι αυτό, λίγο πριν χρησιμοποιηθεί από τον χώρο της πολιτικής εκφράζοντας τις αρχές της τάξης και της δημοκρατίας, δίνοντας στο μπλε χρώμα μια νέα ταυτότητα, μετατρέποντάς το σε κώδικα και σύμβολο.

Ένας άναρχα δομημένος «μπλε κήπος» που αποτελείται από  320 φυτά του υδραίικου τοπίου γίνεται ένα μνημείο για το ελάχιστο, το αυτοφυές, την γοητεία που ασκεί το ψέμα, τις ελπίδες που δεν διαψεύδονται γιατί ως φαντασιώσεις δεν αγγίζουν ποτέ τα όρια του πραγματικού.

Ένας «κήπος» που ενσωματώνεται στο άγονο τοπίο της Ύδρας, σαν μια παγωμένη υπόσχεση στο χρόνο, στέκει ανάμεσα στην ουτοπία και την καθημερινότητα σαν ένας σύγχρονος μύθος. Επιστρέφοντας στο μπλε χρώμα το χαρακτήρα και τους συμβολισμούς που του χάρισε η λογοτεχνία.

Μια αλληγορία που ολοκληρώνει την ιστορία του Heinrich και δημιουργεί τον ιδανικό τόπο που το νεαρό αγόρι δεν συνάντησε ποτέ, προσδίδοντας στο τοπίο διαστάσεις ενός παράδοξου προορισμού που είτε το συναντάς, είτε σε συναντάει.

Ένα μπλε που «όταν μεγαλώσει θα ήθελε να γίνει φυσικό τοπίο», γίνεται μια υπενθύμιση της σύγχρονης πραγματικότητας που διακρίνεται από το αίσθημα της αδυναμίας ν’ ανταπεξέλθεις στις προσδοκίες σου και αφορμή για να πιστέψεις οτιδήποτε ελπιδοφόρο, υιοθετώντας άλλοτε το αδύνατο κι άλλοτε το παράλογο.


Maria Tsagkari